Jedyne co go uratowało to wcześniejsze zaangażowanie i fakt że się przyznał.
Aczkolwiek przyznam, że zasiał we mnie mieszaninę nienawiści i obrzydzenia.
Nie zamierzam z tym specjalnie walczyć. Dałam mu trzecią szansę, bo liczę że była to zwykła głupota.
Ale wiem że to ziarenko może mnie w przyszłości ochronić przed dawaniem kolejnych szans.
Czasem mnie zaskakuje to, jak mało mnie cokolwiek obchodzi. I powiem Wam jedno - im mniej do kogoś coś czujecie, im bardziej Was to nie obchodzi, tym większy spokój zyskujecie.
Żaden płacz, krzyki, czy przeprosiny was nie ruszają. Przynajmniej nie w ten wspołczujący sposób. Jak można współczuć sprawcy?
Nie żałuję słów wyrytych na ciele. "Nie kochaj" to najlepsza rada do której mogę się zastosować. Z moim miękkim sercem jest ciężko, ale wszystko co przeżyłam pozwala mi zbudować dla niego bunkier. Mogę popatrzeć na siebie z większego niż do tej pory dystansu, powiedzieć "nie mój cyrk i nie moje małpy" i się odsunąć ile tylko zdołam.
Nie chce być nigdy więcej przez kogoś wykorzystana i zraniona do punktu w kto chcę umrzeć.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz